و گره‌گشايى از مشكلات مردم و حلّ و فصل امور عامه پرداخت . وى به واسطه دارا بودن ملكات فاضله اخلاقى و مقام علم و دانش و تقوا ، و بيان شيوا در مواعظ و نصايح و تفسير قرآن ، مورد توجه علما و مردم آن منطقه - از شيعه و سنّى - قرار گرفته و در فقه و تفسير و اخلاق ، گوى سبقت را از همگنان ربوده بود . او در پنجم ربيع الثانى 1407 ق بدرود حيات گفت و جهانى از علم و معرفت را با خود به خاك برد . « 1 » فرزندان ايشان ، به غير از آيت‌اللَّه العظمى علوى ، حجج اسلام آقايان حاج سيد محمدحسن و حاج سيد محمد حسين علوى مىباشند و دامادهاى معظم له نيز حضرات آيات : حاج سيد حبيب‌اللَّه طاهرى گرگانى و حاج سيد حسن سبط احمدى مىباشد . والده ماجده معظم له ، صبيهء مرحوم آقا شيخ على اصغر مؤيّد الشريعه شاگرد و محرّر مرحوم آيت‌اللَّه حاج سيد محمد حجت كوهكمرى ، داماد مرحوم حجةالاسلام ملا محمود زاهد قمى « 2 »

--> ( 1 ) . آثار الحجة 2 / 342 ؛ گنجينه دانشمندان 6 / 413 - 415 ؛ آينه دانشوران / 272 ؛ مجله مسجد ، ش 35 ، ص 82 - 87 . ( 2 ) . رجال قم / 162 ؛ گنجينهء دانشوران / 203 ؛ گنجينهء آثار قم 1 / 371 ؛ اختران تابناك ، ج 2 ، ص 196 .